Kominki z płaszczem wodnym

Tradycyjne wkłady kominkowe ogrzewają nasz dom poprzez podgrzewając powietrze, które następnie jest rozprowadzane do poszczególnych pomieszczeń. Chociaż kominki posiadają wystarczającą moc grzewczą na ogrzanie całego domu, wykorzystanie ich jako głównego źródła ciepła musi być przewidziane już podczas projektowania i budowy domu. Głównym wyzwaniem jest rozprowadzenie kanałów pozwalających rozprowadzić ciepłe powietrze po całym domu.
Alternatywą dla tradycyjnych kominków, są kominki z płaszczem wodnym. Ciepło uzyskane w takim kominku rozprowadzane jest przy pomocy istniejącej instalacji CO, co niweluje potrzebę prowadzenia kłopotliwych kanałów powietrznych. Przy pomocy takiego kominka możemy również uzyskać ciepłą wodę użytkową, co jest dużą zaletą w porównaniu z tradycyjnymi kominkami.
Ze względu na tani koszt drewna, kominki z płaszczem wodnym stanowią warte uwagi rozwiązanie pozwalający na oszczędne ogrzewanie domu. Niestety, ze względu na konieczność regularnego uzupełniania paliwa, nie są wygodnym rozwiązaniem i nie powinny stanowić jedynego źródła ciepła w domu. W okresach dłuższej nieobecności domowników, brak ogrzewania może doprowadzić nawet do zamarznięcia, a co za tym idzie uszkodzenia instalacji CO. Dlatego kominek powinien współpracować z innym źródłem ogrzewania np. Ogrzewaniem elektrycznym, piecem gazowym lub olejowym, które mogą się automatycznie załączać jeżeli temperatura spadnie poniżej ustalonej wartości.
Planując instalacje kominka z płaszczem wodnym należy zadbać o kilka kwestii. Jedną z nich jest konieczność przeprowadzenia rur łączących kominek z instalacją CO. Kominek jest połączony z innymi typami kotłami grzewczymi przeważnie przy pomocy zestawów wymiennikowo – pompowowych. Konieczność zastosowania takiego zestawu spowodowana jest faktem, że kominki z płaszczem wodnym pracują głównie w układzie otwartym (naczynie wyrównawcze otwarte), a kotły gazowe czy olejowe pracują w układzie zamkniętym.
Zestawy takie montowane są zazwyczaj w kotłowni dlatego planując instalację kominka z płaszczem wodnym należy pamiętać o doprowadzeniu do kominka dwóch rur. Do kominka należy również doprowadzić przewody elektryczne do zasilania pomp c.o. oraz ewentualnych sterowników. Do komory spalania kominka musi zostać również doprowadzone powietrze. Może ono pochodzić z pomieszczenia w którym znajduje się kominek, wówczas należy zamontować kratkę wentylacyjną zapewniającą dopływ świeżego powietrza do pomieszczenia. Powietrze niezbędne do spalania może być doprowadzane również bezpośrednio do paleniska.
Odpowiednimi wymaganiami objęte są również przewody kominowe. Powinny one mieć średnicę min. 180-200 mm i wysokość 4-6m. Mogą być wykonane ze specjalnych prefabrykowanych elementów kominowych lub w komin wykonany z cegły należy wstawić wkład kominowy z blachy żaroodpornej.
Montaż kominka z płaszczem wodnym wymaga również zabezpieczenia go przed nadmiernym wzrostem ciśnienia w skutek możliwego przegrzania. Zazwyczaj w tym celu stosuje się otwarte naczynia wzbiorcze pozwalające na swobodny przyrost objętości wody podgrzanej w układzie co powodowałoby wzrost ciśnieni w płaszczu wodnym. Przy wzroście temperatury powyżej 100oC tworzenie się pary wodnej spowodowałoby nadmierny wzrost ciśnienia w układzie. Dochodzi do niego najczęściej w czasie awarii zasilania. Unieruchomione zostają wówczas popy obiegowe, przez co woda nagrzana w płaszczu wodnym nie zostaje rozprowadzana w instalacji, gdzie oddane zostanie ciepło. Dochodzi wówczas do szybkiego wzrostu temperatury w płaszczu wodnym co mogłoby doprowadzić do uszkodzenia kominka. Obecne normy dopuszczają stosowanie w miejsce otwartego naczynia wzbiorczego również wężownicy chłodzącej, która zostaje uruchomiona w momencie wzrostu temperatury wody powyżej 95oC. Zimna woda doprowadzona do wężownicy schładza wodę w układzie kominka, nie dopuszczając do przekroczenia dopuszczalnej wartości temperatury. Ogrzana w wężownicy woda zostaje odprowadzona do kanalizacji.